Glascorrosie

Glazen kunnen corroderen wanneer ze voor langere tijd blootgesteld worden aan vocht door bijvoorbeeld weersinvloeden. Verdergevorderde corrosie kan herkend worden aan een sluier of aan parelmoerachtige effecten in het glass. Veel verbindingen kunnen het glas onder vochtige omstandigheden beïnvloeden als de oorzaak dan wel als versneller van het proces. We noemen hier de schadelijke stoffen uit de lucht, zoals zwavel- en stikstofverbindingen, alkalische vloeistoffen die uit beton sijpelen of resten die uit kitafdichtingen zweten. 

Het ToF-SIMS diepteprofiel van een glas met een matte sluier toont de typische veranderingen veroorzaakt door glascorrosie (onderste diepteprofiel). Een vergelijking met een niet beschadigd glas (bovenste diepteprofiel) maakt duidelijk dat in de omgeving dicht aan het oppervlak Na en K verloren is wat vergezeld gaat met een verhoogde waterconcentratie. Na+-ionen in het glas zijn vervangen door H+ ionen. The structuur van Si, Na en O os verstoord en dat veroorzaakt een microscopisch dunne opruwing van het oppervlak. Dat verandert de optische aanblik van het glas. Dankzij de hoge gevoeligheid kan ToF-SIMS onderscheid maken tussen glascorrosie en andere oppervlakteveranderingen, zoals een aanslag op het glasoppervlak.