Identificeren van polymeeradditieven

In de fabricage van plastics worden additieven aan het basispolymeer (bijvoorbeeld polyetheen, PE) toegevoegd om de eigenschappen zoals impact, UV- en lichtstabiliteit, kleur, enz. op maat te maken. Een typische formulering bevat vaak een tiental additieven met concentraties tussen 100 ppm en enkele gewichtsprocenten. Incompatibiliteit van een additief met andere additieven of het polymeer zelf kan leiden tot een belangrijke verandering in de prestaties van het produkt.

Er is een reeks technieken (bijv. GC-MS, HPLC, IR, XPS, MALDI) beschikbaar om deze invloeden op te helderen.

Als voorbeeld laten we hier een secundaire ionen massaspectrum zien dat was opgenomen met ToF-SIMS. Deze techniek maakt een snelle, gevoelige en gelocaliseerde bepaling van de moleculaire samenstelling van een oppervlak mogelijk. Deze oppervlaktesamenstelling bepaalt eigenschappen zoals hechting en corrosiebestendigheid. Zoals u kunt zien worden de moleculaire ionen van de additieven Tinuvin 770, Irganox 565 en Cyanox 1790 duidelijk gedetecteerd. Het identificeren van deze verbindingen wordt sterk vergemakkelijkt door de hulp van een databank die door tascon GmbH ontwikkeld is.

U kunt de application note hier downloaden: